Otwórz menu główne
Typowy dysk twardy we współczesnym laptopie

Dysk twardy – kawałek bardzo szybko nagrzewającego się żelastwa, najczęściej stosowany w pudełkach biurkowych, ostatnio widziany jak kręcił się koło iPodów. Jego poprzedni standard SATAnista, umożliwia bardzo szybki przepływ (dokładnie 666 MB/s) z talerzyków przez chipset do procesora kilku, często niepotrzebnych, danych. Najnowsze dyski SSD (Super Szybki Dysk) zapierCenzura2.svgją szybciej, niż papież po kremówki.

DziałanieEdytuj

Dysk twardy służy jako miejsce do przechowywania filmów edukacyjnych z kategorii XXX, służących młodzieży za źródło informacji związanych z polskim systemem opieki socjalnej[1]. Po eksploatacji można go używać w charakterze przycisku do papieru.

Z wiekiem zaczyna tracić panowanie nad sobą i warczy na wszelkich użytkowników. Bezustannie się psuje. Talerze się wycierają i wypadają z miejsca, a głowice przepalają. Jeśli coś Ci się spie li w komputerze, to możesz mieć pewność, że to ten nowy, cholerny dysk twardy, którego taśma sygnałowa została źle podpięta przez tych niedoświadczonych idiotów z serwisu. Jeśli twój „twardziel” się spalił – pozostało ci jedynie wypie lić go przez okno, kupić nowy i odpalić eMule'a w celu nadrobienia zaległości.

Przypisy

  1. W skrócie: jak zapewnić sobie becikowe


  To jest tylko zalążek artykułu z dziedziny informatyki. Jeśli klikasz szybciej niż myślisz – rozbuduj go.