Otwórz menu główne

Ekskomunika (z łac. eks – była + komuna) – najpotężniejsza kara wymierzana przez Kościół najzatwardzialszym grzesznikom. Z góry skazuje grzesznika na wieczne potępienie i powoduje zesłanie do piekła z pominięciem Sądu Ostatecznego.

Spis treści

WydanieEdytuj

 
Tak to wyglądało za Jana Pawła II

Zazwyczaj ekskomunikę wydaje sam papież, jednak w uzasadnionych przypadkach może ją wydać ksiądz, tudzież inny purpurata, poprzez odprawienie seansu spirytystycznego i tym samym rzucenie klątwy na złoczyńcę. Wówczas na miejsce przybywają duchy i zabierają duszę grzesznika na same dno piekła. Podczas ceremonii ekskomuniki wydający ją czyni znak pentagramu na zdjęciu skazańca.

Kościół zaprzecza jednak, jakoby ekskomunika była wydawana przez kościelnych dostojników. Oficjalne stanowisko mówi, że ekskomunika wydaje się samoczynnie po dokonaniu haniebnego czynu.

Przyczyny ekskomunikiEdytuj

Rzadziej przyczyną ekskomuniki jest zabójstwo, gwałt tudzież inna zbrodnia. Najrzadszą przyczyną jest jednak negowanie holokaustu.

Skutki ekskomunikiEdytuj

  • Pójście do piekła
  • Wieczne potępienie
  • Utrata możliwości dania na tacę (argument przemawiający za łaską dla grzesznika)

Reakcje ekskomunikowanychEdytuj

  • Płacz
  • Śmiech
  • Radość
  • Krzyk
  • Poczucie wyższości
  • Poczucie niższości
  • Zdziwienie
  • Przerażenie
  • Poczucie ulgi z faktu, że już nic gorszego nie może ich spotkać
  • Zupełny brak reakcji, tumiwisizm